ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΑΙΝΙΓΜΑ..ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ.. ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ..Logo-texnis Ge...

Είναι αδύνατο να δώσω οποιαδήποτε εξήγηση σ’ αυτή την ιστορία. θα σας την διηγηθώ απλώς, όπως συνέβη. Είναι η πιο παράξενη, μα και η πιο τραγική περιπέτεια της ζωής μου. Αυτή λοιπόν η ιστορία άρχισε το καλοκαίρι του 1914, λίγο πριν από τον πόλεμο, τότε ακριβώς που με φιλοξενούσε στο Μπαντζεγουόρθυ ο καλύτερος φίλος μου: Ο Νηλ Καρσλάικ. Εκείνο τον καιρό πάλι γνώρισα τη ΢υλβία, την αδερφή του φίλου μου, που είχε αρραβωνιαστεί λίγες μέρες πριν τον Σσαρλ Κρόλεϋ, έναν άντρα πολύ πιο μεγάλο από αυτήν, μα γεμάτο εξαιρετικά χαρίσματα και πλουσιότατο..

Ο Αΐ Βασίλης στο τμήμα-Άλκης Τροπαιάτης-ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ...

"Στο τρίστρατο του συνοικιακού δρόμου είχε σταθεί ο Αϊ-Βασίλης, για να μοιράσει τα δώρα του, τους μποναμάδες που γέμιζαν την κόφα του. Ήταν ένας ψηλός ψηλός κι όμορφος Αϊ-Βασίλης, με κόκκινη ρόμπα, ίδιο κόκκινο σκούφο στο κεφάλι κι άσπρα, κάτασπρα σαν το μπαμπάκι και σαν το χιόνι, μαλλιά και γένια. Μα ήταν τόσο φυσικός, που ήταν των αδυνάτων αδύνατο να τον περάσεις για ψεύτικο. Θαρρούσες πως ήταν ο ίδιος ο Αϊ-Βασίλης, που μόλις είχε κατέβει απ’ την Καισάρεια. Κόσμος πολύς μικροί και μεγάλοι είχαν συναχτεί ολόγυρά του. Κι εκείνος δεν έκανε άλλο από το να βγάζει τα δώρα του από την κόφα του: κούκλες, αρκουδάκια, καραμούζες, σιδεροδρομάκια κι αεροπλανάκια, μπάλες και μπαλόνια και τι δεν είχε η «μαγική» του κόφα... και να τα μοιράζει, γελαστός γελαστός, στα χέρια που απλώνονταν από παντού για να τα πάρουν. Και θα ’πρεπε να είναι στ’ αλήθεια μαγική εκείνη η κόφα του, γιατί, παρόλο που έβγαιναν συνέχεια από μέσα τα διάφορα δώρα, αυτή δεν έλεγε να σωθεί, να στερέψει. Μυστήριο πράγμα, μα την αλήθεια!..."

Η Χιονάτη της Πάρνηθας-Ηλίας Βενέζης-Διήγημα-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ- Λόγος ...

Η μικρή Άννα είναι πια τώρα σε θέση να καταλαβαίνει τη μεγαλοπρέπεια του κόσμου. Δεν κάθεται να κοιτάζει με απορία όταν περνούν τα σύννεφα, όταν αστράφτει σαν πέφτει βροχή. Έγινε φίλη και με τα δέντρα. Τα δέχτηκε σαν πλάσματα που ήρθαν στη γη μονάχα για να την ευχαριστούνε: να της κάνουν σκιά άμα έχει ήλιο, ή να σαλεύουν τα φύλλα τους όταν φυσά τ' αγέρι, για να παίζει. Μονάχα σαν ήρθε το χιόνι, αυτό ήταν πολύ νέο και η Άννα γοητεύτηκε. Κόλλησε το πρόσωπο της στο τζάμι του παραθύρου κι έμεινε ώρα κοιτάζοντας την άσπρη μαγεία που έπλεε στην ατμόσφαιρα. Το φως, στα γαλάζια μάτια της ανακατεύτηκε τότε παράξενα με το άσπρο φως του χιονιού. Ήταν σα να ήρθε αφρός και κύματα, σα να ήρθε Αιγαίο μες στον χειμωνιάτικο κλειστό χώρο του δωματίου.Η Άννα είδε το χιόνι, πλημμύρισε τα μάτια της από χιόνι, κι έπειτα: — Τι είναι αυτό; ρώτησε τη μητέρα της. — Χιόνι είναι, Άννα. Το λένε χιόνι..."

Θείον Όραμα-Ανδρέας Καρκαβίτσας-ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤ...

"— Δε λέτε, παιδιά, τίποτα να ζεσταθούμε; Και με τον λόγο εφάνηκε μαύρος όγκος στην ανοικτή θυρίδα, εκύλισεν από τη σκάλα κάτω στην πλώρη Κώστας ο θερμαστής, βαρυτυλιγμένος στην πατατούκα του. Έκανε κρύο δυνατό. Βοριάς εξύριζε τα πέλαγα, επάγωνε τ’ ακρογιάλια, εκρυστάλλιαζε τα στοιβαγμένα χιόνια των βουνών. Και το πλήρωμα, ναύτες και θερμαστές, συναγμένοι ολόγυρα στην ψυχρή θερμάστρα, εφρόντιζαν να ζεσταθούν ρουφώντας φασκομηλιά και τρώγοντας μαχαιροκοφτό ψωμοτύρι. Ο λύχνος καρφωμένος στη μέση ενός στύλου έρριχνε λάμψι και καπνό μαζί στα περίγυρα εσωθέματα, με θλιμμένο και μονότονο ενατίναγμα. Διπλά — τριπλά τα κρεβάτια κολλημένα στις πλευρές, με τα μαύρα τους στρωσίδια εθύμιζαν νεκροθήκες στ’ ανήλιαστα βάθη της γης ταφιασμένες. Κοντά η καμαρούλα του ναύκληρου ανοιχτόπορτη έδειχνεν άλλο κρεβάτι στρωμένο, δυο — τρεις φωτογραφίες παλιές, μια χρωμολιθογραφία χανούμισας, χρυσοφορεμένης και ξαπλωμένης ράθυμα σε πουπουλένια προσκέφαλα..."

Χριστουγεννιάτικη Ιστορία... Κάρολος Ντίκενς .. Παγκόσμια Λογοτεχνία..Lo...